Riiiiiight, wyprawa... Ash nie wiedziała co było gorsze, zabawa w terenie czy zabawa w produkcję broni masowej zagłady; a przynajmniej takiej co utrudni życie stronie przeciwnej. Była w pierwszej kolejności medyczką, w drugiej złotą rączką od złomu... przez co do obydwu postawionych zadań niespecjalnie się nadawała. Ot czasem ruszenie głową coś dawało oraz miała drona, co widocznie dawało jej wystarczająco... kwalifikacji?
- Tia... - tryskała entuzjazmem, a może to bardziej pokłosie marnego łupu z korpusami i prochem? Bardziej to drugie. - Zwiad bliżej motelu, czyli obserwacja tamtych dupków z północy - wyjaśniła zaraz pokrótce Młodemu (nie żeby sama była przesadnie stara...).
- Z dronem do użycia w pierwszej kolejności, czy też Caroline coś się odwidziało i przychylniej spojrzy na lornetki i inne tego typu badziewie?- spytała bo i prawdę mówiąc to średnio miała ochotę korzystać ze swego latającego badziewia w taką pogodę. No chyba, że akurat jakaś ciemniejsza chmurka pojawi się na niebie, to wtedy można by pomyśleć o skorzystaniu z ustrojstwa. Dron zwyczajnie rzucał się w oczy i nieco hałasował, więc trudno teraz o dyskrecję. Co innego w nocy, co już pokazała praktyka pamiętnej nocy nieopodal zrujnowanej szkółki...
Tak czy owak i tak zabierze go ze sobą.
- Czym jedziemy? - spytała, bo miała zamiar rzucić wtedy okiem na ten pojazd. Tutejsza flota była w rozsypce, więc szybka diagnostyka mogła zaoszczędzić im ewentualnej wtopy... a że przygotowanie się na wyprawę to kwestia zgarnięcia sprzętu, to Blackwood czas w którym reszta zespołu będzie się ogarniać mogła spożytkować inaczej.

@Malcolm Hopkins @Mistrz Gry Maggie @Stanislaw Dewer @Harvey Scott

Nie podzielał pozytywnego nastawienia Harveya w sprawie wyprawy. To nie była przyjemna wycieczka, choć może dla ludzi, którzy większość czasu spędzali zamknięci w obozach, wizja podróży mogła wydawać się ekscytująca. Ashley wydawała się przyjmować podobne stanowisko w całej sprawie – zupełnie jej się nie dziwił. Wiele mogło pójść nie tak, bezpieczniej byłoby zostać w Akademii i pomagać w tworzeniu dywersji. Decyzja już jednak zapadła, prawda?
— Z dronem. Caroline mocno na niego nalega, nawet jeśli próbowałem ją przekonać, że być może to niezbyt dobry pomysł. Widocznie chce mieć asa w rękawie. — Wzruszył ramionami. Okazja do wykorzystania sprzętu nadarzy się tylko i wyłącznie po zapadnięciu zmroku, bo nie zapowiadało się na to, że słońce zamierzało ukryć się za chmurami. Nawet pod osłoną nocy dron mógł zostać wykryty, w końcu nie była to podręczna maszyna.
— Caroline ma przygotowany van. Wyruszamy jak najszybciej, najlepiej do godziny. Dlatego dobrze będzie jeśli od razu zabierzemy się za pakowanie. Po drodze musimy zgarnąć też Logana. — Nie widział go od czasu wyjazdu do Akademii, ale z pewnością znalezienie go nie będzie stanowiło zbyt dużego wyzwania. — Pomożemy ci przetransportować drona i zabezpieczymy go w samochodzie. — Zaproponował i skinął głową w stronę wyjścia. — Możemy ruszać od razu, czy masz jeszcze coś do załatwienia?

@Ashley Blackwood @Mistrz Gry Maggie @Stanislaw Dewer @Harvey Scott

Pokiwał głową, instynktownie starając się umiejscowić na mapie Aerodupków i możliwe kryjówki od północy. Było to oczywiście całkowicie abstrakcyjne gdybanie, bo przecież będą musieli podejść znacznie bliżej niż obiekty na mapie. Ale to była pierwsza jego myśl i z jakiegoś powodu jej się uczepił.
Dron, no tak, dron był mega przydatny w całej tej kabale, ale również mocno zagrożony. Brzęk takiego słuchać nawet w średnio ruchliwym mieście, a co dopiero na postapokaliptycznym pustkowiu. W dodatku drony cywilne nie mają dużego zasięgu, a to ułatwi znalezienie jego pilota. Najlepiej, gdyby był chociaż niewidoczny. Może jakaś powłoka... Nie, nie daliby rady tego zrobić. Lustro to idiotyzm, to też nie. Farba? Heh, na niebiesko niech go przemalują. Nie, to też odpadało. Gdyby tylko tak nie hałasował...
- Szkoda, że drony nie szybują... - No, w zasadzie niektóre mogą, ale mają wtedy trochę inną konstrukcję i obsługę.
Ogarnąwszy, że trochę zbyt intensywnie skubie się po podbródku, przestał to robić i splótł ręce na piersi. I tak słuchał sobie dalej całej ich rozmowy i planu, bo niby czemu nie, dobrze było wiedzieć. Skoro już mówili tuż obok, to chciał wiedzieć, słuchanie przychodziło w sposób naturalny, choć czasem gubił tę mniej ważną połowę zdania.
Czy ona miała jeszcze coś do...
- Sprawdzałaś tylko magazyny czy coś jeszcze? - odezwał się, kierując ślepia na Ash. - Bo może poszperam jeszcze potem. - A głupio byłoby przeszukiwać już przeszukane miejsca, święcie wierzył w to, że Blackwood wyciągnęła stamtąd wszystko, co się do czegoś nadawało.

@Stanislaw Dewer
albo @Ashley Blackwood @Malcolm Hopkins

- Do godziny? To jeszcze zdążę się przespać - zażartowała i podrapała się po karczku, kalkulując czy aby na pewno wszystkie potencjalne rzeczy na wycieczkę ma połapane. W sumie... prawie. Poza własnym szpejem zgarnie jakiś długopisik i coś do pisania, w końcu zwiad to i notatki... Zostaje tylko drobiazg. - Znajdę tego leniwca. Wy po prostu ogarnijcie własne rzeczy... i niech Caroline zorganizuje lornetki, o ile ich nie macie. Spotkamy się przy wozie, na który rzucę okiem. Byłaby szkoda gdyby padł po drodze, a dawno nikt ich nie obsługiwał - dodała.
- W przypadku tego co szukałam konkretnie to jestem pewna, że niczego nie przeoczyłam. Co do innych rzeczy... loteria. Dopóki nikt tam nie zrobi porządku tak jak zrobiły to wcześniej dziewczyny z częścią magazynów, wraz z notatkami - odparła Harveyowi i zabrała się za robotę, czyli zgarnięcie czegoś do pisania, odnalezienie Logana i skierowanie się ku vanowi.

@Malcolm Hopkins @Mistrz Gry Maggie @Harvey Scott

Idę do garażu

— W takim razie do zobaczenia w hangarze. Spróbuj jednak nie zaspać na zbiórkę. — Uśmiechnął się i odprowadził Ashley spojrzeniem. Logan nie był na jego głowie, mógł więc sprawdzić czy aby na pewno mieli wszystko co było potrzebne do podróży. Był pewien, że Caroline zadbała o najpotrzebniejszy sprzęt, ale mógł dmuchać na zimne. Znalezienie lornetek nie powinno być problemem, a taki sprzęt z pewnością choć częściowo zastąpi oko drona.
— Harvey, Dewer. — Skinął głową, chcąc pożegnać się z pozostałą dwójką. — Mam nadzieję, że prace pójdą sprawnie. I że spotkamy się w nieco przyjemniejszych okolicznościach. Uważajcie na siebie. — Ponownie uśmiechnął się, machnął ręką w niedbałym geście pozdrowienia i ruszył w swoją stronę. Najpierw na poszukiwania lornetek, a później do miejsca, w którym umówił się z Caroline - do hangaru.

@Mistrz Gry Maggie @Harvey Scott

Wracamy z magazynów.

- Polecam też przyjąć od razu drugą regułkę: zawsze zamawiaj więcej niż potrzebujesz, wtedy może dostaniesz zbliżoną do faktycznej potrzeby ilość zasobów.
Po mimice twarzy ciężko było to stwierdzić, cholerna kominiara, lecz żaden marine nie wymawiał takich mądrości bez odrobiny typowo suchego, służbowego humorku. W praktyce cholerna regularna piechota zawsze dostawała najlepszy sprzęt, oni musieli radzić sobie na wszystkie sposoby, remontować na trytyki i czarną taśmę oraz wdrażać nieformalne zapotrzebowanie tego co nie zostało wystarczająco mocno przymocowane do podłogi...
- Wybacz, efekt dawnych doświadczeń. W robocie zawsze myśleliśmy o alokacji zasobów na większe projekty, bo do codziennej chujni z grzybnią już dawno przywykliśmy. Sprawny ekspres do kawy, albo i zwyczajna grzałka, byłaby dobra. Stacja ładująca do krótkofalówek i innych drobiazgów również. Cieplejszy prysznic zresztą też...
W kategoriach służby zagranicznej, w zapadłych arabskich dziurach, coś takiego nazwano by czystą rozpustą, lub jak to ujmował jej drill instructor, w dupach się dzieciakom poprzewracało. Swoją drogą, pojedynczy solar albo bieda obejście w postaci szyb oraz obramowania, trochę rur i nawet niekoniecznie bojler, a zwyczajny grzejnik lub dwa i te ostatnie stałoby się osiągalne. Rayne znała to z doświadczenia.
- Ostatnim razem gdy sprawdzałam, to za bramą nie było dwudziestu kandydatów na twoje stanowisko. CV ostatnio również nie przychodzą. Nie rozumiem tego zwłaszcza, że w planach są przecież warzywne czwartki...
Warzywne, bo chciano zrobić tutaj pole, a bardziej odżywcze było to co niesmaczne zamiast owocowych słodyczy. To jednak jeszcze dalszy niż te solary plan, potencjalnie nie na to życie, gdyby wszyscy skończyli z kulką w potylicy.
Na widok Harmon Hall, a raczej prowadzących na górę schodów, Sullivan jedynie westchnęła. Grzebanie w magazynie to jedno, wspinaczka z tym wszystkim na górę drugie.
- Windę, chcę cholerną windę.
Na marginesie, wiedziała iż to było praktycznie niewykonalne, z racji zerowego priorytetu. Ponarzekać jednak zawsze wolno, prawda? I nie czekając na żadne odpowiedzi machnęła głową i schodek po schodku, na samą górę...

@Mistrz Gry Maggie

Zaczęła mówić, dysząc przy tym ciężko, gdy szły pomiędzy budynkami. Alice nie była w formie, to zdecydowanie... Trzeba będzie wdrożyć jakieś obowiązkowe bieganie...

Co do ogólnego życia trepa, Alice też miała w tej kwestii swoje za uszami, jednak wolała się tym na razie nie dzielić i tylko się do niej uśmiechnęła, głośno wypuszczając powietrze.
Powiedziała i uśmiechnęła się. Ciężko było nie zauważyć tego, że Alice często wypowiadała się i zachowywała tak, jakby można było to uznać za flirt. Oczywiście jeśli ktoś chciał flirtować ze spoconą i dyszącą niby-żołnierką...
Powiedziała i roześmiała się. A kwestia windy? No tak...
Powiedziała, kiwając głową, bo... No cóż, było to raczej oczywiste. Pamiętała drogę na szczyt i wiedziała, ile tych schodków jeszcze na nie czeka. Przez sekundę chciała zaproponować, żeby dały sobie spokój, usiadły na trawie i poodpoczywały trochę, ale wiedziała, że nie ma takiej opcji. Zaczęła kroczyć zaraz za Rayne, co było złym pomysłem, bo to najwolniejsza osoba powinna wyznaczać tempo...
Spytała. Alice uznała, że obie są w sferze gdybania i rozmyślania, więc dlatego zdecydowała się na taką, a nie inną dyskusję.

@Rayne Sullivan

- Wylegiwać się na leżakach po wcześniejszej realizacji zgody na bieg. Pić drinki z palemką, nie wiem z czego zrobione i z wykonaną wolnym czasie parasolką po obowiązkowych pięciu seriach pompek. Zażywać popołudniowej drzemki trwającej minutę po kolejnych powtórzeniach brzuszków. A to wszystko w ramach programu Wakacje z Wojskiem i zajęciach programowych. Jeśli mamy to przeżyć, nie obejdzie się bez odświeżenia wiadomości z posługiwania się bronią oraz posiadaniem jakiejś sensowniejszej kondycji.
Brzmiało jak w horrorze tym bardziej dla kogoś wygodnickiego, lecz wzmocnienie potencjału obronnego tego miejsca musiało objąć także i jego mieszkańców. Ponoć dostali lepszy narybek, ale na ile ten sprawował się w walce na mniejszą skalę? Nie aby Rayne to też miało ominąć, w wielu aspektach sprawnościowych sama była mocno w plecy, jeżeli spojrzeć na stan sprzed wypadku. To, że odzyskała pełną swobodę ruchów jest dalekiego od stanu satysfakcjonującego.
- Nowy York, przelotem przez Waszyngton po wytyczne i DKZ Kansas City, gdy świat zaczął się walić do reszty. Później łapałam kolejne tego typu obozy aby spróbować zapewnić elementarną łączność z dawnym ośrodkiem władzy, komunikacją satelitarną póki coś w kosmosie jeszcze działa. Robotę miałam zakończyć w DKZ Breckenridge, ale doszło do paru komplikacji w Colorado Springs i trochę tutaj zamarudziłam. Może to i lepiej, bo teraz już wiem, że jechałabym tam na darmo skoro obóz padł.
Przemilczała kwestię rodzinną, jedyny powód który ją tutaj trzymał. Wróć, dwa, Gaby i Elizabeth. Tylko nadal biła się z myślą, czy w ogóle powinna przed nimi ujawnić, skoro zniknęła z rodzinnego życia na długie lata?
- Obawiam się, że za naszego życia obecny problem nie będzie nawet bliski wymyślenia realnej koncepcji na jego rozwiązanie. Pracujemy do śmierci, preferowanie permanentnej, bez szansy na emeryturę ani z opcją na pobieranie zasiłku dla bezrobotnych.
I tym sposobem suchy humor uderzył ponownie. Ponoć to pomagało zaakceptować rzeczywistość, którą można określić jednym ordynarnym słowem, spierdoloną.
- Jeszcze kilkaset schodków i będziemy na miejscu.
Może uda im się tam doczłapać i nie zejść na zawał?

@Mistrz Gry Maggie

Powiedziała, cicho rechocząc pod nosem. Uśmiechnęła się krzywo i spojrzała na nią. Niestety, Alice nie należała do tych, które byłyby chętne iść w coś takiego… Choć i tak ich sytuacja dosyć mocno zmusza ją do tego, by przemyślała te decyzje.
Podsumowała Alice. Wydawało się, że chciała powiedzieć coś jeszcze więcej, jednak być może zabrakło jej tchu, gdy tak musiała pokonywać kolejne i kolejne stopnie. Pewnie miała więcej opinii na ten temat, ale podzieli się nimi w momencie, gdy będą mniej zasapane.

A Rayne też wcale nie cechowała się aż taką dobrą kondycją, kwestie wypadku się odzywały, ujawniając się w formie bólów tu czy tam.
Podsumowała Alice, a gdy weszły już do pomieszczenia, w którym miały się zająć wszystkim, Alice potrzebowała minutki lub dwóch, żeby się pozbierać, a następnie była gotów do pracy.
Podsumowała, a następnie usiadła na jednym z krzeseł obrotowych, by rozpocząć składanie tego wszystkiego w całość i ruszyć projekt do przodu. Do windy trochę im brakowało, ale problem tej całej komunikacji przez krótkofalówki będzie mogła rozwiązać do nocy. Albo i do rana…

@Rayne Sullivan

- Jak do tego doszło?
Upadek większego ośrodka miejskiego pod postacią Denver, tutaj niejedno już słyszała od naocznych świadków lub w raportach – jeżeli szło o przyczyny i przebieg upadku tego typu ośrodków – obecnie bardziej interesował ją suchy rezultat i idący za nim brak struktur dziedziczących. Breckenridge będące miejscem gdzie przebywały jej siostry, tutaj zainteresowanie miało podłoże prywatne.
Sama opowieść byłaby mało wesoła ale przynajmniej pozwoliłaby skupić się na czymś innym niż liczeniu nieskończonej ilości schodów prowadzących na górę. I gdy trasa została w końcu pokonana, a niesione rzeczy odłożone na bok, Rayne oparła się frontem o ścianę i złapała za bark. Ten znowu dał o sobie znać, wystarczająco żeby syknąć też z bólu. Kondycję miała, lecz utraconą, a jak na razie wszelkie podrygi do jej przywrócenia spotykały się z oporem jej ciała.
- Dźwig zdolny wciągnąć kosze mogące utrzymać człowieka, jak w Pieśni Lodu i Ognia, byłby akceptowalnym zamiennikiem.
Jeżeli już winda miałaby nigdy nie zadziałać...
- W końcu będzie trzeba stąd też zejść, wtedy opowiesz mi o sile mięśni.
Rzekła i parsknęła, czymś na wzór "hah". To coś najbliższego do jej śmiechu. Problem był nadal taki, że faktycznie teraz w grę wchodziło to co tliło się w głowach, a nie w tej czy innej formie, pod kątem fizycznym. A Rayne z kolei, jako żołnierz piechoty morskiej, z definicji za dobrą w pracach umysłowych być nie mogła.
- Potrzebujesz w dalszych krokach czegoś ode mnie?
Spytała. Jakieś niuanse konstrukcyjne wymagające dodatkowych rąk? Trzymanie latarki i świecenie dla odmiany nie sobie, a jej. Generalnie cokolwiek w tym stylu.
W przeciwnym wypadku Sullivan spróbowałaby być użyteczną gdzieś indziej.

@Mistrz Gry Maggie